Start
Omhoog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Springersdiep-Stellendam

Springersdiep – Stellendam

21 november 1999
Thea de Beus
KV Phoenix
Vandaag is het dan zo ver; we gaan met 5 man, of liever gezegd 3 mannen en 2 vrouwen naar Zeeland om daar een tocht te varen.
Het heeft er de hele week naar uitgezien dat de tocht niet door zou gaan gezien de slechte weersomstandigheden.

Ik heb er ook minstens 1 slapeloze nacht van gehad, al was het alleen maar over het feit of we wel genoeg sanitaire stops zouden maken.
Nu heb ik deze zomer wel geleerd hoe een echte zeevaarder HET doet, namelijk gewoon even uit de boot gaan het water in.
Wij dames hadden daar in het begin wel wat moeite mee, om zo maar in je pak te plassen.
Maar als het op een gegeven moment niet anders kan, doe je het toch.
Toch lijkt het me eind november een beetje erg koud.

Het weer is erg goed als we `s ochtends naar Zeeland vertrekken.
André en Marian hebben Thierry opgehaald en om kwart over zes komen ze bij ons de straat in rijden.

Gisteravond hebben we in het zwembad geoefend en de boten hadden we alvast meegenomen op de trailer.
De trailer wordt achter de auto van André gekoppeld en we gaan op weg.
Het is een heel stuk rijden en Marian wijst ons onderweg steeds even op de temperatuur, die ze van de meetpalen leest.
De eerste paal geeft 2 graden aan, vlak bij Zeeland nog maar –1 graad. Waar zijn we aan begonnen !

We beginnen te zeuren of we er al bijna zijn en daarna natuurlijk dat we moeten plassen.
Dat kan gelukkig nog bij de laatste benzinepomp die we tegen komen.

Om 8.45 komen we aan bij Springersdiep, een kwartiertje te laat.
We maken snel even kennis met de groep van 11 personen waar we mee gaan varen.
Daarna maar snel in onze outfit hijsen. Op aanraden van onze tochtleider, Arie Kreuk, kleden we ons goed warm aan.
2 thermoshirts en over onze wetsuits nog een fleece trui. Daarna natuurlijk nog anorak en zwemvest. Ik voel me net een michelin vrouwtje.
Verder natuurlijk een paar handschoenen en een lekkere dikke muts.

Als we omgekleed zijn is het wachten op de chauffeurs die de auto`s naar het eindpunt aan het brengen zijn.

Het is best koud met je surfschoentjes op die koude grond en ja hoor, we moeten natuurlijk weer plassen.
Gelukkig kunnen we even de duinen in. Wel weer een hele verkleedpartij.

Als iedereen weer terug is kunnen we eindelijk op weg. Het is inmiddels over tienen.
Als we een stukje gevaren hebben krijgen we het toch wel heel erg warm en al snel gaat de ene muts na de andere af.
Ik heb er ook spijt van dat ik die dikke trui aangedaan heb. Het waait bijna helemaal niet en de zee is ook erg vlak.

Toch ziet het er in de verte dreigend uit. Als we dichterbij komen blijkt dit de “Aardappelbult” te zijn.
Door de vorm van de zeebodem (ondiep met veel geulen) heb je hier pittige golven.
We mogen kiezen of we er door heen gaan of eromheen varen.
Ik moet er niet aan denken om met dit koude weer om te gaan en besluit het zekere voor het onzekere te nemen en er omheen te varen.
Sommige volgen mij, maar er zijn er natuurlijk ook een paar die er dwars door heen gaan.
De vrouw van Arie slaat om, maar met een eskimorol zit ze ook zo weer overeind. De golven komen ook van alle kanten.
Als iedereen uitgespeeld is, Thierry is natuurlijk weer niet te stoppen, vervolgen we onze weg.

Halverwege de tocht bevindt zich een strandpaviljoen, dat het hele jaar open is. Daar gaan we pauzeren.
Al snel zitten we aan de koffie en chocolademelk, gevolgd door de erwtensoep.
Als Jan zijn spullen uittrekt zie je de damp van hem afkomen. Ik besluit om mijn dikke trui te verwisselen voor een dunnere.

Na enige tijd besluiten we weer verder te gaan.
We moeten eerst een stuk over het strand heen en weer rennen, dit gaat niet iedereen even goed af.
Maar we zijn in ieder geval weer lekker warm. De rest van de tocht verloopt allemaal heel rustig.
Bijna geen wind en een lekker zonnetje. Verderop zien we ook nog een zeehondje.
Om ongeveer kwart voor vier komen we aan in Stellendam.
Arie stelt voor om nog wat oefeningen te gaan doen, maar daar voelde niemand wat voor.

Als iedereen omgekleed is nemen we afscheid van de groep en gaan weer richting Den Helder.
Als we om een uur of zeven bijna thuis zijn begint het te regenen. Wat hebben wij vandaag mazzel gehad !!